image001  Hub Zwart – Poëzie

 

Poëzie is een aandoening waarmee ik ben behept, een geschenk van de Muzen, een reddingsboei, een verslaving, een vorm van dwangarbeid, een briefwisseling met bewonderde voorgangers, een psychoanalyse van de cultuur in verzen. Mijn lyriek is outsider art, geen uitgeverspoëzie: een poëziepark (een visionary environment), een taalterp of schuilkerk. Mijn gedichten (vaak sonnetten) zijn klassiek van vorm, doen verslag van reizen door de ruimtetijd, naar andere tijdperken, streken en continenten, roepen vervlogen werelden tot leven: poëzie als archeologie, filosofie met literaire middelen. Ik kruiste het pad van wetenschappers, kunstenaars en componisten, en ontmoette de Walkure. Bij elkaar opgeteld, betreft het om en nabij de duizend-en-één gedichten.

 

 

image020image021

 

Verzamelde gedichten

 

 

 

 

 

 

 

 

Nondum

 

 

image031

 

Verzwolgen Kathedralen

 

 

image032

 

Entropie

 

Epos

 

Epos

 

 

Berlijn

 

Epos 2